Zwerver in Parijs

Hoe ik leefde als Chemineau en Clochard

Henri van Leeuwen

Uitg. Contact, hardcover, geillustreerd


HET AVONTUUR TEGEMOET
Hoe kwam je er eigenlijk toe om een comfortabel onderdak prijs te geven en te gaan zwerven als een oude, naamloze vagebond? . . . Vaak heb ik deze vraag gehoord. Als ik hier een antwoord op wil geven, moet ik heel ver teruggaan.

Als kleine jongen kon ik al vaak in gemijmer verzinken. ' s Avonds na het eten kon ik zo, van mijn eigen gedachtenwereldje vervuld, door het venster zitten staren . . . Ik herinner mij altijd nog een herfstavond. De kachel in de schemerige huiskamer snorde gezellig. Moeder zat, met een handwerkje aan tafel achter het theelichtje.

Vader bestudeerde, zijn pijp rokend, het avondblad. Buiten werd de regen voortgezweept door een gure najaarswind. De straat was vrijwel verlaten. Zo nu en dan een tegen regen en wind inworstelende figuur was zowat alles wat te beleven viel. De eentonigheid van het beeld werd verbroken door een bijzondere verschijning, die voorbij het venster ging, groot en breedgeschouderd, een witte baard, en lange, witte haren gedekt door een oude, zwarte, breedgerande hoed. Zijn gelaat - was gebruind. De vastberaden blik uit zijn lichtgrijze ogen zag naar de verte. Hoewel in vodden gehuld, ………………………….