Zaanse en Friese klokken

Tyler E.J.

Uitg. Thieme, geillustreerd, zonder jaartal
kleine beschadiging rug

VOORWOORD
De geschiedenis van het klokkenmaken in Nederland is door de meeste auteurs verwaarloosd. Zij volstaan met het werk van Christiaan Huygens te vermelden zonder op de rest van het verhaal acht te slaan.

Huygens gebruikte als eerste de slinger in een uurwerk, de grootste vooruitgang in de wetenschap van de tijdmeting sinds de uitvinding van het mechanische uurwerk. Daarna ging hij voort met het speuren naar nieuwe methoden om tijd aan te geven, in het bijzonder voor gebruik op zee. Hij was dan ook de eerste die de balansveer in horloges toepaste; wat net als zijn aanspraak op erkenning dat hij als eerste de slinger voor tijdmeting zou hebben toegepast, wordt aangevochten.

Huygens was geen klokkenmaker. Hij was in de eerste plaats wis- en sterrekundige en als hij een nieuwe uitvinding had gedaan, moest hij een vakman in de arm nemen om deze in de door hem gewenste worm toe te passen.

De eerste die hij hiervoor in dienst nam, was Salomon Coster. Later deed hij een beroep op Severijn Oosterwijk, Johannes van Ceulen en Pieter Visbach. Het werk van deze mannen was van zeer goede kwaliteit en steekt gunstig of vergeleken met dat van andere Europese klokkenmakers. Dezelfde kwaliteit vindt men in de Hollandse staande