Wie gaat er mee naar Ierland varen ?

Heinrich Böll

Uitg. Ad Donker, softcover
leesvouw in omslag, enige gebruikssporen


AANKOMST I
TOEN ik aan boord van het schip ging, zag ik, hoorde ik, en rook ik, dat ik een grens overschreden had; een van Engeland's liefelijkste landschappen lag achter mij, Kent, in zijn bijkans nog boerse pracht; het wonder van Londen echter had ik slechts haastig gezien, en daarna een van de donkerste steden van Engeland: Liverpool; maar hier op het schip was Engeland ten einde: hier rook het al naar turf, hier klonk de taal Keltisch en uit de keel in het tussendek en de bar, hier nam de gedaante van Europa reeds andere vormen aan: armoede was niet alleen geen schande meer, maar noch eer, noch schande; zij was, als maatschappelijk begrip, even onbelangrijk als rijkdom. De scherpe vouwen in de pantalon bleken hun betekenis verloren te hebben, en de veiligheidsspeld, de aloude Keltisch-Germaanse gesp, hernam haar rechten: overal waar de knoop door de kleermaker op een bepaald punt gezet was, verving zij die door een komma: dit gaf kansen op vele fraaie, geïmproviseerde plooien, die een knoop belemmerd zou hebben. Ook als ophanger voor verenigingsinsignes, ter verlenging van de sokophouder, ter vervanging van de manchetknoop zag ik de veiligheidsspeld; tenslotte als wapen waarmee een kleine jongen een eerzaam man door het gat van de broek stak; de jongen stond versteld en daarna verschrokken, omdat de man geen enkel teken van schrik .....................