Wenen om het verloren ik

A.R.M. Polspoel

Uitg. Gooi en Sticht, softcover, geillustreerd

A. R. M. Polspoel werd in 1943 te Sint Jansteen geboren. Hij studeerde eerst techniek, daarna te Hoeven en Tilburg theologie. In 1975 sloot hij zijn opleiding cum laude af met het doctoraal examen Pastoraal Theologie. Hij is momenteel werkzaam in het basispastoraat en volgt een opleiding tot supervisor in Nijmegen.

Wie een dierbare verliest, gaat zelf ook een beetje dood. De levende mens die de dood moet verwerken is ontredderd. Misschien was er een tijd waarin het vanzelfsprekend was die ontredderde mens aan zichzelf over te laten. Misschien was die vanzelfsprekendheid ook een te gemakkelijke uitvlucht om niet gedwongen te zijn op pastorale wijze aan die ontreddering deel te nemen. Die deelname vraagt in ieder geval van de deelnemer behalve een uiterste oprechtheid ook een brok inzicht.

Dit boek probeert vanuit literatuurstudie en praktische pastorale ervaring een inzicht te geven in de beleving en verwerking van hevig verdriet. Hoe rouwen mensen? Wat gaat er in hen om, hoe gedragen ze zich? Veel rouwenden voelen zich beklemd en beangstigd door de hevigheid van hun eigen reacties. Ze vragen zich soms vertwijfeld af of ze gek zullen worden. De omgeving die eerder de verdringing dan de uiting van het verdriet stimuleert, versterkt door dit gedrag deze gevoelens. Een veelgehoorde klacht van rouwenden is dan ook 'niemand begrijpt je verdriet'.

De auteur houdt een pleidooi voor het scheppen van ruimte waarin verdriet en emoties geuit mogen worden zodat de rouwende in een langdurig en intens rouwproces tot een heropbouw van zijn ineengestorte leven kan komen.