Weerzien bij Passendale

A.Viruly

Uitg. Nijgh & van Ditmar, softcover
omslag wat gebruikssporen

'Weerzien bij Passchendaele' luidde de titel, toen deze roman in 1961 voor het eerst verscheen.
De auteur heeft in deze herdruk hier en daar veranderingen aangebracht.
De roman is opgebouwd in drie episoden. De ik-figuur, Alex en het Engelse meisje, Marilyn, beleven op Walcheren een prille jeugdliefde, zuiver, maar een stempel
drukkend op het hele bestaan van de jongen. De vader van het meisje vecht in Vlaanderen tijdens de Eerste Wereldoorlog als majoor bij het Britse leger.

Het meisje is zeer trots op haar vader omdat hij een van zijn mannen in een hel van vuur het leven heeft gered. Zij raken uit elkaar juist op het moment dat de vader van het meisje bij Passendale sneuvelt.
Na 20 jaar ontmoeten zij elkaar weer in Canada tijdens de Tweede Wereldoorlog. Alex is dan vlieger, Marilyn is getrouwd, maar staat op het punt te gaan scheiden.
De jeugdliefde herleeft tijdens een korte vakantie. Het duurt niet lang. Marilyn krijgt bericht dat haar man op het slagveld beide benen heeft verloren.
Zij besluit niet te scheiden, wijdt zich aan haar man en gaat van hem houden, zij het op een andere manier dan van Alex.

Na weer 20 jaar ontmoeten zij elkaar opnieuw, in Passendale.
Zij bezoeken de slagvelden, waar haar vader gevallen is. Er is een geheimzinnige verbinding tussen de dode en zijn dochter, maar ook met Alex: die van zelfopoffering.
Bij het verschijnen van de eerste druk schreef Willem Brandt: 'Niet weer te geven zijn de bijzondere sfeer, de adem van rijpe menselijkheid, die ervan uitgaan, van wijsheid
en humor, van levensbegrip en levenskunst. Het verhaal is prachtig geschreven, in een sobere suggestieve stijl, die zowel de figuren als de gehele omgeving tot waarlijk leven brengt. De beschrijving van de achtergronden, het milieu van een Vlaams hotel
bijvoorbeeld, is van een weergaloze directheid en trefzekerheid'.