Vreugden en verschrikkingen van de dronkenschap

Frank Lodeizen

Uitg. veen, softcover, geillustreerd

Dit boek bevat een reeks etsen van Frank Lodeizen en enige gedichten van mij over het motief alcohol. Of nauwkeuriger gezegd: over de vreugden en de verschrikkingen die een onmatig gebruik van die vloeistof met zich meebrengt. Daar zowel Frank als ik er door werden geïnspireerd, is de vraag gewettigd of er, in het algemeen gesproken, een relatie bestaat tussen de roes en de kunst. Om aan de beantwoording van die vraag iets bij te dragen zal ik u eerst een waar gebeurd verhaal vertellen.
De jonge Amerikaanse schrijver Robert McAlmon behoorde, in het Parijs der twintiger jaren, tot de vriendenkring van Joyce. Op een avond gingen ze Montparnasse in. Zij begaven zich naar de Gypsy Bar en begonnen daar te drinken in een straf tempo. Toen het vijf uur in de ochtend was zei de baas dat ze moesten ophoepelen, omdat hij wilde sluiten.

Ze gingen de straat op en wandelden naar een kleine bistro op de Boulevard St. Germain. Ze kochten er sigaren, gingen aan een tafeltje zitten en hadden nog steeds dorst. Joyce opperde dat het wel eens aardig zou zijn alle Franse alcoholische dranken die boven het buffet vermeld stonden een voor een te nuttigen en McAlmon vond het een boeiend idee. Ze begonnen boven aan de lijst.
Toen ze zowat op de helft waren kreeg Joyce moeite met het vasthouden van zijn sigaren. Ze gleden telkens op de grond. Aanvankelijk raapte McAlmon ze voor hem op, maar toen hij niet langer in staat was te bukken zonder voorover te vallen, liet hij de sigaren op de vloer liggen en beperkte zich tot het aansteken van een nieuwe voor de Meester.
Om tien uur in de ochtend hadden ze de hele lijst afgewerkt.