Leo Pleysier

Volgend jaar in Berchem

Uitg. De Bezige Bij, softcover.

Een Vlaamse familie is op nieuwjaarsdag bijeen. Na het eten zijn eerst de kinderen aan bod gekomen. Ze hebben brieven met wensen voorgelezen en cadeautjes uitgepakt. Nu is het de beurt aan de volwassenen. Er wordt verteld, er wordt gekaart en de figuur van de overleden vader wordt uitgebreid gememoreerd. Een 'buitengewone' om niet te zeggen 'buitensporige' vader.
De meningen over hem zijn verdeeld en de gevoelens gemengd. De verteller van deze geschiedenis luistert naar de stemmen van de familie. Zijn eigen stem is hij kwijt.
'Thee drinken, zegt ons Hilde. Saliethee, zegt ons Annemie. Met citroen, zegt ons Hilde. Want citroen is heel goed voor de keel en voor de stembanden. En het verzacht ook de pijn, zegt ze.
Neus, keel en oren: dat vormt eigenlijk één geheel, zegt ons Annemie. Maar het systeem is toch zo delicaat en gevoelig, zegt ze:
Volgend jaar in Berchem vervolledigt de reeks van wonderbaarlijke miniaturen waarmee Leo Pleysier een groepsportret heeft gemaakt.