Verworpen Vaderland

Rooy Rene de

Uitg. Meulenhoff, softcover


De openhartigheid waarmee Rene de Rooy zijn vaderland de Spiegel voorhoudt, is ongekend in de Caribische literatuur. Voor zijn afrekening met Suriname kiest hij niet de vorm van een historische sleutelroman, zoals Albert Helman deed, maar hij schrijft neer wat hij meemaakte, in de vorm van een drieluik.

Het eerste deel van Verworpen vaderland gaat over zijn jeugd in Suriname, het middendeel beschrijft de gelukkige Curacaose jaren met schrijvers als Cola Debrot, Pierre Lauffer, Jules de Palm en Luc Tournier; ver voor het mode werd om over identiteit topraten waren zij bezig een oeuvre te creeren waaruit de eigenheid onmiskenbaar blijkt. Het derde deel bevat de afrekening met Suriname: terug in het vaderland ontdekt Rene de Rooy dat de roep om een eigen identiteit misbruikt wordt en dat er in Suriname slechts een waarde is die telt: het eigenbelang.

Verworpen vaderland is een door en door Caribisch werk. Rene de Rooy stelt dat de identiteit van de Caribische mens te midden van de raciale en culturele verscheidenheid alleen maar kan liggen in de absolute integriteit van het individu. Zijn memoires zijn een zweepslag, geschreven uit de overtuiging dat zelfontplooiing het hoogste is wat een mens kan bereiken.