Vermoorde onschuld

Herman Vuijsje

Uitgever: Bert Bakker, softcover


Etnisch verschil als Hollands taboe
Mag etnisch verschil op een ontspannen manier be­leefd worden als één van de talloze manieren waarop mensen 'anders' kunnen zijn? In Nederland niet. De omgangsvormen tussen mensen van verschillende etnische komaf hebben iets speciaals, iets beladens. Soms lijkt het of de contacten zich afspelen in een mijnen­veld: één misstap, en een ontploffing van racisme is het gevolg.
Fascisme en racisme hebben in Nederland nooit veel voor­gesteld - zeker niet in vergelijking met andere Westeuropese landen. Vanwaar dan het ongemak en de schaamte, die maken dat wij onszelf bij voorbaat als racistische onderdrukkers zien, en de minder­heden als slachtoffers en zieligaards?

De laatste jaren wordt sterk gehamerd op de koloniale 'erf­schuld' die alle 'witte' Nederlanders in zich mee zouden dragen. Vooral binnen het minderhedencircuit - de door de overheid uit de grond gestampte bedrijfstak die moet zorgen voor een zo soepel mogelijke integratie van de minderheden - wordt gedacht in termen van zo'n Wiedergutmachung'.
In dit boek wordt de vraag gesteld of het ideaal van een goed functionerende multiculturele samenleving op deze manier werkelijk dichterbij wordt gebracht Wordt ons niet een overdreven gevoeligheid aangepraat, die juist datgene zou kunnen oproepen dat we wilden vermijden?
De schrijver houdt een pleidooi voor meer 'gewone' omgangsvormen over en weer, zoals die vroeger ook hebben be­staan in Nederland. Aan de hand van de contacten tussen Hollanders en joden (lange tijd de enige etnische minderheid in ons land) laat hij zien hoe de oorspronkelijke 'onschuld' beladen raakte met gespan­nenheid en omzichtigheid, en tijdens de Duitse bezetting wreed werd vermoord.