Verhalen uit het Oosten

Heinz Kreissig

Uitg. Holland, hardcover met stofomslag.

De bakermat van onze beschaving ligt in de landen rond de Middellandse Zee. De volkeren die daar in lang vervlogen tijden leefden, beschikten reeds over een schat van verhalen, die ieder volk op zijn eigen wijze opschreef en bewaarde. De Sume­riërs en de Babyloniërs griften hun letter­tekens in kleitabletten, de Egyptenaren schreven met een soort inkt op het in re­pen gesneden merg van papyrusstengels en de Hebreeërs gebruikten rollen leder. Veel is er van deze oudoosterse dichtwerken 'de epen' verloren gegaan, maar ook heel veel hebben wij bij opgravingen terugge­vonden.
Oeroude verhalen zijn het waaruit wij kunnen leren hoe de oude oosterse volke­ren de wereld beschouwden, hoe natuur­verschijnselen als de woestijnwind, de droogte, de regen, het al of niet lukken van de oogsten, hun leven beheersten en hoeveel angsten zij kenden voor ziekte, honger of dood.
Het paradijs Dilmoen, waar alle nood ge­lenigd is, leert ons iets over het harde le­ven van de Sumeriërs. Het Babylonische Gilgamesj-epos vertelt over koning Gil­gamesj op zoek naan het eeuwige leven. De Hethieten met hun stenen man Oelli­koemi, de Kanaänieten of Phoeniciërs met hun Baälsdienst, de Hebreeërs met hun god Jahwe, de Egyptenaren met Isis en Osiris, al deze volkeren hadden hun eigen godsdienst en hun eigen verhalen­schat, waarin bekende thema's als het le­ven na de dood, de schepping, de zond­vloed, de vruchtbaarheid bezongen wer­den.
Voor ons hedendaagse mensen behoren deze vertellingen uit het oude oosten, uit de dageraad der mensheid, tot de mooiste en belangrijkste literatuur van het verle­den.