RABINDRANATH TAGORE

Met een inleiding over auteur en werk door Dr. Arnold A. Bake

Uitgever: Heideland, hardcover, geillustreerd

DE dood van Rabindranath Tagore, op 7 augustus 1941, viel midden in de verschrikkelijke tweede wereldoorlog, in een tijd toen de mensen buiten India nauwelijks aandacht konden schenken aan iets dat niet direct met de dagelijkse gebeurte­nissen om hen heen samenhing. In India zelf waren aller gedachten sterk in beslag genomen door de politieke ver­wikkelingen en de strijd voor de onafhankelijkheid, waarin de figuur van Gandhi alles overheerste. Alleen in zijn vaderland Bengalen werd zijn dood als een nationaal en persoonlijk verlies gevoeld, en de menigte die samengestroomd was, om hem de laatste eer te bewijzen, toen zijn lijk van het familiehuis in Noord-Calcutta naar de verbrandingsplaats aan de Ganges gedragen zou worden, was zo groot, dat de nabestaanden er niet door konden komen, en de baar, over de hoofden van de menigte, op de opgeheven armen van het volk werd voort­gestuwd en dat de verbrandingsplechtigheid plaats had, voordat zijn zoon de rivier had kunnen bereiken.

Die laaiende emoties van zijn landgenoten liggen nu alweer zestien jaar achter ons, en India, uit de roes van de vrijheids­strijd ontwaakt, bereidt zich voor om in 1961 het eeuwfeest van zijn geboorte op grootse wijze te vieren, waardoor de aandacht natuurlijk weer gevestigd zal worden op het werk van deze kunstenaar, wiens grootste belang niet gelegen was in de uitsluitend politieke strijd, (hoezeer hij er ook aan deel had genomen), die noodzakelijkerwijze zoveel jaren lang de aandacht gevangen had gehouden.

Ook in Europa kan men nu weer beginnen te proberen objec­tief het werk van de dichter te beschouwen, meer dan een halve eeuw nadat hem de Nobelprijs werd toegekend. De toenmalige verafgoding, zowel als het spottend afbreken be­horen tot het verleden. Geen lieve tante zal het nu meer in …………………………………………