Van spierkracht tot warmtedood : Een geschiedenis van de energie

M.J. Sparnaay

Uitg. Voltaire, hardcover met stofomslag, geillustreerd

Toen in 1950 prof.dr. E.J. Dijksterhuis' boek De mechanisering van de wereld verscheen, veroorzaakte dat groot enthousiasme en het werk werd een internationaal succes.

Van spierkracht tot warmtedood kan worden beschouwd als een vervolg en een aanvulling erop. Dit boek levert een bijdrage aan de huidige discussie over de energieproblematiek, met name over het gevaar van een bedreigende vervuiling die met de energieproductie gepaard gaat en, daaraan vastgekoppeld, over de vraag of men wel voldoende energie kan blijven produceren.

Er wordt aangetoond dat deze thema's eeuwenoud zijn en dat ze veel filosofen, natuurwetenschappers en technici tot denken en doen geïnspireerd hebben. In Van spierkracht tot warmtedood wordt daar een en ander over verteld. Energieverspilling door de natuur en, daarvan afgeleid, vervuiling (waaronder CO2-productie) spelen daarbij een belangrijke rol. Een begrip dat cruciaal bij de discussie over verspilling en vervuiling is, is de entropie.

De entropie vervult een centrale rol in de energiehuishouding van de natuur. Nagenoeg zonder wiskundeformules, maar met een aantal anekdotes wordt verslag uitgebracht over de theorie van de energiehuishouding in de natuur en betoogd wordt dat, met de zon als centrale energiebron, de toekomst met enig optimisme tegemoet kan worden gezien, mits men tot mondiale samenwerking in staat is.

Prof. dr. M.J. Sparnaay (1923) was hoogleraar aan de Universiteit Twente en van 1953 tot 1983 verbonden aan het Natuurkundig Laboratorium van Philips.