Van Grasmat tot Fliegerhorst

C. Cornelissen

Een oorlogsdocumentatie over de luchtstrijd boven het oostelijk deel van overijssel.

Uitg. TGU de Bruyn, hardcover, foto's.

VOORWOORD
Dit boek handelt over de directe en indirecte gevolgen van vijf jaar luchtstrijd boven het oostelijk deel van de provincie Overijssel. Tevens wordt in het onderhavige produkt uit-voerig ingegaan op de rol die vliegveld Twenthe tijdens de bezettingsjaren heeft gespeeld.

Het is een kroniek voorzien van tientallen, nooit eerder vertoonde foto's, welke gerust uniek genoemd mogen worden en die hopelijk een waardevolle aanvulling zullen zijn op datgeen dat tot dusver over het Overijsselse oorlogsverleden is gepubliceerd. Overigens wordt in dit naslagwerk alles beschreven in de 'wij'-vorm. Ten eerste leest dit plezieriger en ten tweede ben ik dikwijls tijdens de onderzoeken in het veld, gedurende talrijke interviews en tijdens de vele graafonderzoeken door enkele goede vrienden vergezeld geweest. Daarover later meer.

Zondermeer valt vast te stellen dat wij niet door een vreemde enthousiast zijn gemaakt. Namelijk de vader van schrijver dezes heeft ook een aantal regionale oorlogsboeken op zijn naam staan. Zodoende kregen wij die specifieke interesse er met de paplepel ingegoten.
Al van jongs af aan nam hij ons mee naar veteranen, die vervolgens werden geïnterviewd, of bezocht met ons locaties waar zich lange tijd geleden oorlogshandelingen hadden afgespeeld. Voor het goed en wel beseft werd gingen we zelfstandig (reeds vanaf 1983) op zoek naar het Twentse oorlogsverleden en besloten al snel ons te gaan specialiseren in de geschiedenis van de luchtstrijd. Slechts met behulp van een enkel eenvoudig boekje begon de speurtocht die is uitgegroeid tot iets buitenproportioneels. Enkele adressen werden "aangeboord" en een enorm sneeuwbaleffect was het gevolg. Al snel ontdekten we dat veel publicaties wemelden van de fouten en tegenstrijdigheden. Vaak werden zaken door elkaar gehaald. Mede daarom werd besloten (in eerste instantie vanwege eigen interesse) om de juiste toedracht zoveel mogelijk boven water te krijgen.

Tot onze grote verbazing werden op de verzonden brieven, gepleegde telefoontjes en bezoeken, door veteranen en ooggetuigen enthousiast gereageerd. Voor die mensen scheen een lange periode van stilte en onbegrip doorbroken te worden... en dat door een vrij jeugdig persoon nog wel! Dit bleek gelukkig geen probleem te zijn, integendeel. Zonder concrete bedoelingen werd lange tijd alles in schriftjes en in mappen bewaard. Pas in 1993 (tien jaar later) ontspon zich de gedachte om onze bevindingen op deze manier voor het nageslacht vast te leggen. Eigenlijk was het meer een wens van de vele oud-strijders die we in loop der jaren hadden benaderd. juist voor deze mensen hebben
we uiteindelijk besloten om in de pen te klimmen.

Een en ander ging echter niet zonder vallen en opstaan: Wij bezochten in al die tijd niet minder dan 130 crashlocaties, welke we daadwerkelijk, tot op de meter nauwkeurig, exact hebben kunnen vaststellen. Voorts zijn talloze andere plaatsen bezocht, zoals de
.....................................................