Uit de diepten der Wereldzee

Verslag van wereldreis per schip (Noord)Atlantische Oceaan, Zuidelijke IJszee, Indische Oceaan, Indië, Oost-Afrika

Prof C. Chun

Bewerkt door Dr. P.G. Buekers

Uitgever: Thieme, hardcover, zeer fraai geïllustreerd, zonder jaartal
Band lichte slijtage

Inleiding
Van de oudste tijden af heeft de verbeeldingskracht van de menschen zich bezig gehouden met den bodem der oceanen. Nu eens meende men dat hij onpeilbaar diep en van alle leven ontbloot moest zijn, dan weer dat zijn vorm overeen moest komen met dien van het land en dat hij bewoond werd door phan­tastische wezens. Het duurde echter tot het begin der negentiende eeuw, voordat de belangstelling zich uitte in een eenigszins nauwkeurig onderzoek.

Niemand minder dan Sir John Ross ving, op zijn Noord-Poolreis in het jaar 1818, op een diepte van 1500 M. in de Baffinsbaai een groote, levende slangster (Gorgonocephalus), die verward was geraakt in de lijn van het dieplood.
Met één slag was daardoor vernietigd de opvatting van zijn tijdgenoot PÉRON, die, in opdracht van de Fransche republiek, als natuuronderzoeker, twee reizen om de wereld meemaakte en meende, dat de bodem van de wereldzee bedekt moest zijn met ijs. De vondst van Ross bewees, dat zelfs in het hooge Noorden op groote diepte nog organisch leven bestaat. Toch raakte zijn ontdekking in het vergeetboek. De stille werkzaamheid van Noordsche onderzoekers wekte het eerst gegrond en twijfel aan de juistheid der "abyssus theorie" van EDWARD FORBES. Volgens deze theorie, door FORBES verkondigd in een vergadering der "British association" van het jaar 1843, was op grootere diepte dan 300 vaam of 550 M. geen leven meer mogelijk.

MICHAEL SARS had reeds als candidaat in de godgeleerdheid en als dominé te Kind bij Bergen naam gemaakt door zijn baanbrekende ontdekkingen op het gebied van geslachtswisseling. Hij vond, met zijn zoon in 1850, aan de kust der Lofoten, op een diepte van ruim 800 M., een rijke diepzeefauna. Ook LOVÉN en ASBJÖRNSON, de ook als dichter gevierde, bekende dierkundige, waren niet in staat om een grens te vinden tusschen bewoonde en onbewoonde diepten aan ………………………………………..