Ton Smits schilderijen – cartoons

Schoot Jasper van der

Uitg. van Spijk, softcover, geillustreerd.
Boek komt met 3 krantenknipsels, 2 bidprentjes, expositie uitnodiging 7 mei 1981 zonnewijzer Eindhoven, en brochure Ton Smits stichting 1983.


Toen Ton Smits in 1964 op 43-jarige leeftijd de Gouden Palm van de zeventiende Salon van de Humor in het Italiaanse Bordighera won, betekende dat een hoogtepunt in zijn kunstenaarsbestaan.

Deze onderscheiding plaatste hem op één lijn met de grootsten in de internationale wereld van de getekende humor van die jaren: Saul Steinberg, James Thurber, Tom Henderson, Raymond Peynet, Jules Feiffer en Virgil Partch.
Een jaar later kreeg hij bovendien de eerste prijs op de Unicef Wereldcartoonale in het Belgische Knokke-Heist.

De Eindhovenaar - vrijwel onbekend in eigen land - was toen al tien jaar een zeer bekende en graag geziene cartoonist in Amerika. Het nieuws dat hij de "Gouden Palm" had gewonnen, verraste hem niettemin volkomen: Telegram op 30 juli 1964: "Giuria Internazionale Assegne Lei Palma d'Oro -stop". Reactie van Ton Smits: "Dat deed ik dan ook: even stoppen. Je zult de Gouden Palm maar winnen en dan nog wel met een tekening, die je tevergeefs jarenlang hebt proberen te verkopen en die niemand hebben wilde. Na die Gouden Palm van de "Salone Internazionale dell' Umorismo" werd de winnende tekening mijn meest gepubliceerde over de hele wereld".

Ton Smits bij gelegenheid van zijn zestigste verjaardag, al weer zo'n zestien jaar na zijn onderscheiding met de "Gouden Palm": "Och, ik ben altijd tevreden geweest. Wat wil een mens nog meer? Ik heb mij als kunstenaar nooit willen binden. De mensen, die mijn schilderijen mooi vinden, weten mij altijd te vinden. Ja, ik heb het eigenlijk goed gehad zonder ten onder te gaan aan allerlei zakelijke beslommeringen. Méér geld maakt immers niet altijd gelukkiger".

Het levensverhaal van Ton Smits begint …...........