The pennine way, ten voeten uit, het relaas van een 430 km lange voettocht door het ruige midden en noorden van Engeland


Waal Gerard de

Uitg. eigen beheer, softcover, geillustreerd, 1981?

HET ONTSTAAN VAN DE PENNINE WAY
Toen in 1935 het idee werd geboren voor een voetpad van The Peak in Derbyshire naar de grens met Schotland, had het geen schijn van kans te slagen.

Geen wet, die hierin voorzag en op medewerking van de diverse waterschappen en korhoenjagers behoefde niet te worden gerekend.

In juni van datzelfde jaar uitte Tom Stephenson in 11 kranteartikel zijn gedachten over een PENNINE WAY. In plaats van dat men het artikel voor kennisgeving aannam, werd het de aanzet voor de totstandkoming ervan.

In februari 1938 hielden vertegenwoordigers van organisaties voor buitenaktiviteiten een bijeenkomst in Hope, Derbyshire, en richtten toen de PENNINE WAY Association op.

De eerste vergadering was unaniem van mening dat:
" De uitgestrekte en gezonde heidegronden met hun eenzame plekken, de verschijnselen van een natuurlijke schoonheid en de plaatsen van historische waarde langs de PENNINE WAY, deze route een speciaal karakter geven. Het een aantrekkelijkheid heeft, die voor altijd bewaard moet blijven als een nalatenschap voor de jeugd en personen, die de roep van de afgelegen heuvels niet kunnen weerstaan ".
In 1939 werden de lengten van de bestaande voetpaden gemeten. Het resultaat leerde, dat er over een lengte van 280 km al " het recht van overpad " bestond en voor 150 km dit recht nog-moest worden verkregen.

In 1942 werd door de Commissie voor nuttig gebruik van de ongerepte natuur geadviseerd een voetpadencommissie in het leven te roepen. Deze commissie moest zich gaan bezighouden met de totstandkoming van .............................