Schrijf spoedig terug, brieven van immigranten in Amerika 1847 - 1920

Herbert J. Brinks

Uitg. Boekencentrum, softcover, geillustreerd.

Voorwoord

Het is algemeen bekend dat praktisch iedereen in Noord-Amerika van buiten­landse afkomst is. De Engelsen, Fransen en Nederlanders, die het gebied verkenden, kwamen het eerst. Ze stichtten gedurende de zeventiende eeuw handelsnederzettingen zoals Nieuw-Amsterdam en Boston aan de randen van het Continent. Nederlanders hebben na Hudson's verkenningstochten in 1609 voortdurend betrekkingen onderhouden met Noord-Amerika en Nieuw­-Nederland, de kolonie, die de Hollanders stichtten in 1615, bleef bestaan tot de Britse verovering van 1664. Toentertijd waren er in Nieuw-Amsterdam en omgeving ongeveer 7.000 Nederlanders en er kwamen maar weinig nieuwe emigranten uit het moederland bij tot de 19e eeuw, toen de omvangrijkste volksverhuizing in de moderne geschiedenis plaatsvond. Tussen 1820 en 1920 emigreerden meer dan dertig miljoen Europeanen naar de Verenigde Staten, maar hiervan was minder dan 1 % Nederlanders. Anders dan de Ieren, Duitsers en anderen, verlieten de Nederlanders hun thuisland niet in massale hoeveel­heden.

De eerste belangrijke emigratie, geleid door de dominees A. C. van RaaIte, H. P. SchoIte en C. van der Meulen, kwam pas tot stand nadat er zorgvuldige plannen waren opgesteld. Daarna, na aankomst in Amerika, stuurden deze eerste immigranten nauwkeurige verslagen van hun ervaringen naar familie en vrienden in het moederland. Deze brieven tonen aan dat maar weinig immi­granten uit Holland op goed geluk de Nieuwe Wereld binnenkwamen.

In 1846, het jaar waarin A. C. van RaaIte een groep emigranten van Arnhem naar Michigan bracht, bedroeg het totale aantal emigranten uit Nederland tweeduizend. In hetzelfde jaar verhuisden vijfduizend Duitsers naar Noord­Amerika. Velen van hen kwamen door Nederland op weg naar Rotterdam en Amsterdam en sommigen kwamen aan de kust zonder voldoende geld om hun overtocht te betalen. Ze werden afhankelijk van de Nederlandse regering. Op hun tocht langs de Hollandse wegen en rivieren wekten ze wel aanzienlijke belangstelling bij de armen in Nederland, maar slechts weinigen volgden de Duitse horde. Toen de verslagen van degenen, die van RaaIte, SchoIte en anderen gevolgd waren, Nederland bereikten, begon men in grotere aantallen te emigreren en tussen 1881 en 1890 werd er een hoogtepunt bereikt van 53.701. Dus, zelfs gedurende deze top, was de emigratie uit Nederland heel gering vergeleken bij de beweging in Duitsland, Polen en elders. Amerikanen, van welk land of welke oorsprong ook, behouden een blijvende, zij het vage, kennis van de gebeurtenissen, die verband houden met de immigratie van hun voorouders.

Verhalen over ontbering, slagen of teleurstelling zijn er te over. Maar in de laatste jaren zijn veel Amerikanen van de derde en vierde generatie opnieuw geďnteresseerd geraakt in de bijzonderheden van de immigratie belevenis. Hoewel deze belangstelling waarschijnlijk ontstaan is als reactie op het ................................