Jan Eilander
Rock ’n Roll Junkie
Over Herman Brood

Uitg. Prometheus, softcover, foto’s.


Januari 1993, het Marriott Hotel presenteert een nieuwe bar. Op het programma, onder meer: Herman Brood overhandigt schilderij; Dennis Bergkamp overhandigt Oranje-shirt; Dennis
Bergkamp en Herman Brood spelen potje tafelvoetbal.
Herman Brood staat in ontbloot bovenlichaam in het midden van z'n hotelkamer. Met gastvrij gebaar zet hij het deurtje van de minibar wagenwijd open. Manager Koos van Dijk fatsoeneert de kamer.
Of het al druk is beneden, wil hij weten.
Nouhou.
Brood laat zich op her hotelbed ploffen. Zapt naar een ander televisiekanaal.
Hij zucht. Waarom zou Dennis Bergkamp dit nou doen? Waarom doet Brood het?
Een oude belofte. De eigenaar is een kennis van 'm. En, zegt hij, hij moet het verschijnsel in de krant houden. Althans, klinkt het matjes, dat heeft hij in de krant gelezen.
Koos van Dijk maant 'm tot spoed. 't Is tijd.
Ohja.
Hij loopt met zijn gereedschap naar her toilet.
Camera's snorren. Motordrives bzzzz-klikken. Hoogblond rekt de hals. Zonnebankbruin lacht. Gekende Amsterdammers slaan de vedetten van de avond op de schouders. De ogen van Dennis Bergkamp schieten schichtig heen en weer.
Herman Brood probeert zo gemakkelijk mogelijk over te komen, ook als society-verslaggever G.J. Droge - de oom van Broods vrouw Xandra - hem aan een interviewtje onderwerpt. Het gespreksonderwerp betreft de horeca.
Droge: 'In discotheken, komt u daar wel eens.'
Brood: 'Absoluut niet. Ik kom wel in bordelen, maar niet in discotheken.'
Droge: 'Wat is het bezwaar van discotheken?'
Brood: 'Allereerst die doffe dreun, het geluid, maar dus dan zie je een leuk meisje aan de andere kant van de bar en dan moet je eerst door tachtig kerels heen roeien voordatje... en dan houdt nog iedereen je in de gaten. Ik hou van een bepaalde beschermde omgeving. Nou dan zijn er Elegance, favoriet, een bordeel op de Apollolaan. Eh... kijk, in …………………………………….