Robinson Crusoe

Daniel Defoe

Uitg. Nederlandse Boekenclub, hardcover, geillustreerd door Gerhard Gossmann, nederlandse bewerking door Frans van Oldenburg Ermke.

EERSTE HOOFDSTUK
Ik werd in het jaar 1632 in York geboren uit een goede familie, die echter nog niet lang in dit land was gevestigd. Mijn vader, oorspronkelijk uit Bremen, woonde eerst in Hull en, toen hij een aardig vermogen had verworven en zich uit de zaken had teruggetrokken, in York, waar hij door mijn moeder verwant werd aan de familie Robinson, een van de aanzienlijkste van het hele graafschap. Daaraan dank ik mijn dubbe1e naam Robinson-Kreutzner. Maar door de Engelse gewoonte om alle namen te verbasteren, noemt men ons, ja, noemen wij ons zelf Crusoe, en zo tekenen we ook. Mijn makkers hebben me trouwens nooit anders genoemd.
Ik had twee broers. De oudste was in Vlaanderen eerste luitenant van een Engels infanterieregiment, dat eertijds onder bevel stond van de vermaarde kolonel Lockhart, en sneuvelde bij Duinkerken tegen de Spanjaarden.Wat er van mijn andere broer is geworden, weet ik niet. Zijn lot bleef mij al even onbekend als mijn eigen lot voor mijn ouders onbekend bleef.
Zo was ik dus de derde zoon, en omdat ik ambacht noch beroep had geleerd, gingen me al vroeg bizarre gedachten door het hoofd. Mijn vader, reeds hoogbejaard, had mij alle kennis laten - bijbrengen die men zich door een huisonderwijzer en op een particuliere school maar kan verwerven. Hij wilde dat ik jurist zou worden. Mijn enige verlangen was echter naar zee te gaan. En die wens riep, ondanks al het bidden en smeken van mijn' moeder en van mijn verwanten, een zo sterk verzet tegen de wil en de bevelen van mijn vader in mij wakker, dat er in die innerlijke drang naar een rampzalige toekomst inderdaad een noodlot leek te schuilen.
Als man van kennis, inzicht en rijpe ervaring voerde mijn vader menig ernstig en volkomen gegrond bezwaar tegen mijn voornemen aan. Op een morgen liet hij mij in zijn kamer komen, die hij wegens zijn jicht niet kon verlaten. Hij nam mij geducht onder handen. Wat voor reden kun je hebben, vroeg hij, behalve een rampzalige neiging tot het avontuur, dat je je ouderlijk huis en je vaderland wilt verlaten, waar je er zeker van kunt ………………… ……………….. ………………………