Reiziger in Hellas

R. Blijstra

Uitg. De Arbeiderspers, softcover.
naam op schutblad

Wie iets van Griekenland wil weten, vindt hier een overvloed aan interessante gegevens, vrucht van veel zien, veel lezen, veel nadenken. Maar verwacht van de schrijver Blijstra geen VVV-proza. Hier is een man aan het woord voor wie 'mooi' niets vanzelfsprekends heeft. 'Het is ondoenlijk aan het bewonderingskoor, dat de lof van het Parthenon bezingt, ook maar één stemmetje toe te voegen dat dit supreem volksgezang op enigerlei wijze zou kunnen aanvullen of verbeteren,' zegt hij ergens.

Dat stemmetje probeert hij dus niet te verheffen. Voorzichtig tastend, ironisch formulerend beschrijft hij 'zijn' Hellas. Hij geeft méér dan een reisgids ooit zou kunnen: zich zelf, zoals iedere echte schrijver altijd zich zelf geeft. En weerspiegelt trouwens niet iederéén zich zelf die de puinhopen van Hellas, ons verleden, beziet? De archeoloog ontdekt zijn beeld van het Griekse leven. De toerist zijn landschap en zijn zon. De romanticus de 'ideale' mensen.

De scepticus onze eeuwige zwakheid. De cultuur-historicus de wieg van onze beschaving. De theaterliefhebber zijn 'eerste' voorstelling. En ieder mens zijn vergankelijkheid en zijn onvergankelijkheid tevens. Dat is de magie van dit land, waarvan 'Reiziger in Hellas' zo'n persoonlijk en daarom onvergetelijk beeld oproept.