Uitg. Hollandia, softcover.
Omslag enige beschadiging.


Toen de dichter Willem Brandt na een verblijf van 27 jaar in de tropen in 1955 gerepatrieerd was (hij had in die tijd reeds enige opmerkelijke poeziëbundels gepubliceerd) verscheen in datzelfde jaar zijn verzameling gedichten Reizend achter het Heimwee, algemeen geprezen als een werk van uitzonderlijke poëtische en geestelijke betekenis. De zuiverheid dezer verzen, zowel als hun aangrijpende achtergrond van een universeel menselijk verlangen naar harmonie en schoonheid, waardoor de tropische thematiek tot een drama van algemene gelding gesublimeerd wordt, bevestigden in deze bundel het talent van een
indrukwekkend dichterschap.
Reizend achter het Heimwee vormt niet alleen een werk van grote poëtische kracht en innerlijke bewogenheid, het is ook een zeldzaam document humain van bet leven van de blanke in de tropen, zijn liefde, zijn gebrokenheid en zijn leed. Mede als zodanig behoort dit verzenboek thans (zoals de criticus Michel van der Plas in 1955 reeds voorspelde) tot de klassieken in onze literatuur.
Deze uitgave is door de dichter herzien en met een aantal latere gedichten uitgebreid. Zij vormt een niet door de tijd aangetaste getuigenis van een auteur, die door Hendrik de Vries in De Gids destijds reeds een der belangrijkste dichters van de generatie van Achterberg genoemd werd.
Dit boek betekent, zoals de criticus F.W. van Heerikhuizen na de eerste druk in de NRC schreef, niet alleen een kostbaar bezit voor degenen die Indonesië kennen, maar voor allen die van poëzie houden,
-een poëzie die haar authentieke emoties hier aan een nobele klaarheid van expressie paart.