Perzisch Mozaiek

Wim Dussel

Uitg. Uitgeverij C. de Boer Jr. hardcover met stofomslag, geillustreerd.
stofomslag slijtage

EENS WAS ISFAHAN DE HOOFDSTAD VAN HET PERZISCHE RIJK.

Sjah Abbas de Grote deed zijn naam alle eer aan: hij wilde van deze stad, dit Isfahan, de trots van Perzië, de trots van de wereld maken: de eerste stad van de oosterse wereld! En dus liet hij de stad verfraaien. Nog ziet men in Isfahan een van de grootste pleinen ter wereld, dat meer dan tweehonderd meter breed en vijfhonderd lang is. En aan dat plein staat de prachtige Koningsmoskee, waaraan Sjah Abbas' architekten en bouwers zeventien jaar lang werkten.

Maar nieuwe heersers maakten nieuwe wetten. In hetzelfde jaar dat de grote schepping, de Koningsmoskee gereed kwam, stierf Sjah Abbas. Onder zijn opvolgers was er een, die om strategische redenen Teheran tot hoofdstad wilde maken. Toen dat in 1790 gebeurde vond men het toch eigenlijk wel jammer dat de prachtige mozaïeken der Isfahaanse moskeeën, zover van de hoofdstad gelegen, er niet toe konden bijdragen de pracht en de praal aan het Perzische hof te verhogen. Daarom werden er korte metten gemaakt: sommige mozaïeken werden uit Isfahan naar Teheran gehaald!
Wie nu in Teheran een van de paleizen van de huidige Sjah bezoekt, vindt tot zijn verbazing de oude kunstuitingen uit Isfahan in willekeurige volgorde gerangschikt op de paleismuren in de tuinen dichtbij de oude Teheraanse bazarwijk.

Die mozaïeken zijn als Perzië zelf: contrastrijk en grillig. Nergens passen de stukken aan elkaar, overal is het patroon onderbroken. Er mist veel, en er is veel stuk, onherstelbaar stuk. Het warme geel doet denken aan het woestijnzand, het lichte blauw aan de strakke luchten.