Pelgrimage naar Lourdes

Fred Thomas

Uitg. De Lantaarn, hardcover, geillustreerd

HEIMWEE NAAR LOURDES
Vóór ik het zelf zou zien en ervaren heb ik voor Lourdes maar weinig interesse gehad. Eerder zou men mogen zeggen : wat ik er van las, zag of hoorde, vervulde mij met tegenzin. Verhalen in kranten en tijdschriften, het relaas van bekenden die er waren geweest, de prentbriefkaarten, welke zij ons zonden, foto's in boek en illustratie, maar vooral de meegebrachte souvenirs, het kon mij alles maar weinig begeesteren, het kwam mij voor als lichtelijk ordinair en goedkoop, een religieuze kermis, een godsdienstig warenhuis, gespecialiseerd in zo'n massa-artikel, dat aan de wansmaak der mensen tegemoet kwam. Al die wonderen geloofde ik maar half en zo die dan werkelijk zouden gebeurd zijn, was er maar een klein rekensommetje nodig om vast te stellen hoe uiterst gering, op het totaalcijfer der komende en gaande zieken, de kans bleef om genezen te worden.

Ik had er dan ook mijn eigen gedachten over en het vormde voor mij allerminst een probleem, dat ernstig om een oplossing vroeg. Dit was zeker: wanneer ik nog eens een grote bedevaart zou maken, kwam Lourdes het laatst of liever gezegd helemaal niet in aanmerking. En telkens opnieuw werden die gevoelens versterkt bij het zien van de „natuurgetrouwe nabootsingen" van de Grot van Lourdes in verschillende kerken en kloosters. Dat was allemaal zo verschrikkelijk lelijk en zonder enige sfeer, dat ik mij omtrent het echte Lourdes helemaal geen illusies meer maakte. Ook Bernadette Soubirous interesseerde ....................