Onder commando van Luitenant ter zee Bolitho

Alexander Kent

Uitg. Strengholt, softcover

HOOFDSTUK 1

Machtsvertoon

Een stijve, aflandige bries die gedurende de dag een beetje naar het noordwesten gekrompen was, woei over de marinean­kerplaats van New York en bracht geen verlichting van de bij­tende kou of dreiging van nog meer sneeuw.
Zijner Britse Majesteits schip Trojan, zwaar aan zijn ankerka­bels trekkend, zou voor het ongeoefende oog van een landrot wellicht onverschillig tegenover wind en water kunnen lijken. Maar voor de mannen die langdurig op de dekken of hoog daar­boven in de takelage en op de gladde raas aan het werk waren, was dat vanwege de rollende bewegingen van het schip zeker niet het geval.
Het was maart 1777, maar voor Luitenant ter zee Richard Bolitho, officier van de achtermiddagwacht, leek het wel hartje winter. Hij dacht dat het wel weer vroeg donker zou zijn; de sloepen moesten nog worden gecontroleerd en op vanglijn en sleper worden gezet voordat de nacht zou invallen.
Hij huiverde, niet in de eerste plaats vanwege de kou maar omdat hij wist dat er weinig comfort te vinden zou zijn als hem werd toegestaan benedendeks te gaan. Want ondanks de grote afmetingen en zware bewapening van tachtig kanons, had de Trojan, een tweedekkerlinieschip met zeshonderd en vijftig offi­cieren, matrozen en mariniers aan boord die hun leven binnenin de buikige romp sleten, niet meer warmte te bieden dan de kom­buisvuren of de eigen lichaamswarmte, wat de elementen ook in petto hadden.
Bolitho richtte zijn telescoop op de vervagende haven. Terwijl de lens over de verankerde linieschepen, fregatten en de zoals gewoonlijk rommelig aandoende vloot van kleinere hulpsche­pen heen gleed, had hij even tijd na te denken over de verande­ringen die hier hadden plaatsgevonden. Het was nog maar zo kort geleden, afgelopen zomer, dat de Trojan in gezelschap van een grote vloot van honderd dertig schepen op deze plek even uit de kust van Staten Eiland ten anker was gegaan.
Na de schok van het uitbreken van een echte revolutie in de Amerikaanse koloniën, leek de kracht waarmee NewYork en Philadelphia werden bezet voor degenen die daarbij betrokken waren op een weg terug of een compromis.
Toen het gebeurd was, had het eenvoudig en gemakkelijk ge­leken. Nadat hij zijn troepen onder tenten langs de groene kust­lijn van Staten Eiland had ingekwartierd, was Generaal Howe met een symbolische infanteriemacht geland om het eiland in bezit te nemen. Alle voorbereidingen van de Continentalen en de plaatstelijke militie waren op niets uitgelopen en zelfs de ..................................