Natuur en Volk van de Stille Zuidzee

Norbert Jacques

Uitgever: Querido, hardcover, geïllustreerd met ingeplakte afbeeldingen.


LOEF-RABAUL
Het was laat in den middag. Het water was nog steeds zoo sprookjesachtig blauw als een meer van levend lazuursteen. De Hermieteilanden rezen al dicht voor ons uit de schijf der Stille Zuidzee op. Het rif bouwde zich er als een wijde ronde gordel omheen. Een half afgebouwde ijzeren scheepsromp lag er eenzaam en voorover hellend neer.

Het Prinsenschip van de Norddeutsche Lloyd, waarop we nu kalmpjes met nog maar weinige reizigers woonden, nadat het den wereldschen zwerm van Amerikaansche passagiers in Manilla aan land had gezet, voer vlak langs het wrak en toen in een wijden boog uit de zee naar de opening van het rif toe. Het gleed in de lagune en stoomde weer met volle longen op een der dichtbije eilanden. toe. Het was met rechtlijnige palm-aanplantingen als met wijnstokken bedekt. Een paar kleine witte schoeners en motorbooten verschenen in hun schaduw.

Tafereelen van door elkaar heen slingerende en boven elkaar uitrijzende palmen onderscheidde het oog aan den oever; men genoot van het Zuidelijke beeld. Het is een telkens weerkeerend onderdompelen in zorgelooze, doch in de weelderigheid aan voortdurende herhalingen gebonden vormen. Een verrukking voor het zuivere waarnemen.

Toch heeft onze ziel er geen herinneringen aan voorbije gebeurtenissen uit te putten, geen verband met onzen innerlijken groei, niets van den verdiependen weemoed en niets van de uit het weeke kinderwezen in het gemoed overgegroeide verwantschap ………..