MINIATUREN uit het leven van een wonderlijk man Sint Gerardus Majella 1726 – 1755

Delft M. van

Uitg. Sint Gerardusklok, softcover, geillustreerd.
lichte slijtage rug

In veel middeleeuwse handschriften zijn rond de beginletter van een hoofdstuk of alinea kleine schilderstukjes te bewonderen. Men noemt ze miniaturen. Het woord is afgeleid van minium, een rode verfstof die er veel voor werd gebruikt. Na de uitvinding van de boekdrukkunst is de benaming miniatuur ook overgegaan op heel kleine schilderijtjes, op hout, koper en vooral ivoor geschilderd en vaak achter glas bewaard.

Terwijl de miniaturen in handschriften figurale voorstellingen in verband met de tekst te zien geven, zijn dit meestal fijn gestileerde portretjes; in de 17e en 18e eeuw treft men ze veelvuldig aan. Ze kunnen aan een halsketting gedragen worden, ook worden ze wel als wandversiering aangebracht.

Om aan veler wens te voldoen hebben we een aantal schetsen ontworpen en gebundeld uit het leven van die wonderlijke mens, Gerardus Majella; kleine taferelen, miniaturen als het ware van een uitzonderlijk man, die zijn intense liefde voor God op wonderbaarlijke wijze beleefde in liefde en zorg voor de mensen. Een liefde en een zorg die zijn talloze vereerders nog altijd in hun leven ondervinden. Niet voor niets is Sint Gerardus een volksheilige bij uitstek.

Zijn leven, zonder enige pretentie, is vol sprankelende en vaak wonderlijke voorvallen, waarbij je je afvraagt of deze werkelijk zo zijn gebeurd.

We bezitten gelukkig de waardevolle en alleszins betrouwbare aantekeningen van pater Caspar Caione. Hij heeft Gerardus van zeer nabij gekend en meegemaakt. Hij was rektor van het Redemptoristenklooster Materdomini te Caposele in Zuid-Itali๋, toen Gerardus daar op 16 oktober 1785 stierf. Vrijwel onmiddellijk na diens dood is hij begonnen met het verzamelen van gegevens over Gerardus' leven en over de vele, niet zelden wonderbare gebeurtenissen, die er in dat leven zijn voorgevallen. Gebeurtenissen waarover de mensen die ze hadden meegemaakt of ervan gehoord hadden, de mond nog vol hadden.

Caione was een wetenschappelijk gevormd man. Hij was doctor in het kerkelijk en burgerlijk recht. Bij het vastleggen van de gegevens over Gerardus' leven is hij nauwgezet en kritisch te werk gegaan. In zijn aantekeningen, die hij in de jaren 1755-1762 heeft vastgelegd, vermeldt hij, nauwgezet, of getuigen, die hem wonderbare voorvallen uit het leven van Gerardus vertellen, deze zelf hebben meegemaakt, of dat ze deze slechts van andere mensen hebben gehoord. Ook geeft hij aan, of ze hun verhaal onder ede konden bevestigen of niet.
Kon Caione over een bepaald feit geen voldoende zekerheid krijgen, dan noteerde hij aan de rand van zijn handschrift: "nog nadere inlichtingen inwinnen."