Menslievend moet ik aanzeggen: over Redemptoristen en Redemptoristinnen

Nederlandse provincie redemptoristen

Uitg. Dabar, softcover, geillustreerd

over redemptoristen en redemptoristinnen
Redemptor betekent verlosser, bevrijder. Het is een begrip dat als tegenhanger van onderdrukking en oorlog door de tijden gaat.

In het 18e-eeuwse Italie hebben twee mensen dat woord tot de daad van
hun leven gemaakt. Alfonsus de Liguori (1696-1787), die zijn bloeiende advocatenpractijk in Napels verliet om zich te wijden aan de mensen in de marge van de samenleving, om hen te bevrijden uit verlatenheid en onwetendheid.

En Maria Celeste Crostarosa (1696-1755), die in de religieuze wereld eenzelfde nieuw evangelisch vuur
wilde ontsteken vanuit de eigen innerlijke vrijheid.
Vanuit hun inspiratie ontstonden de religieuze instituten van de redemptoristen en redemptoristinnen.
De evangelische opdracht om mensen te bevrijden uit onderdrukking, bracht in deze instituten mensen voort als Gerardus Majella, Clemens Maria Hofbauer en Peerke Donders.

In Nederland vestigden de redemptoristen zich in 1836 in Wittem, Zuid Limburg. De eerste vestiging van redemptoristinnen in Nederland was in 1849 in het klooster 'Mariendaal', ook in Wittem.
In de laatste decennia blijkt duidelijk de keuze van de redemptoristen voor een kritisch kerk-zijn. Zij zijn aanwezig in bevrijdende bewegingen en hun centra zijn gericht op een bezinning die vruchtbaar wordt
in het bezig zijn met de maatschappelijke problematiek.