Uitg. J.H. Gottmer, hardcover met stofomslag.
Stofomslag is wat beschadigd.

Hoofdstuk 1

Donderdagmiddag, 29 mei, halftwee.

De rode bestelauto van de PTT reed de straat in op een manier waaruit duidelijk bleek dat de bestuurder een nummer zocht in een voor hem onbekende wijk. Het wagentje schoof aarzelend over het asfalt, gleed half in de parkeerhaven om vrijwel onmiddellijk daarna weer door te rijden.

Met een licht gevoel van onbehagen zag Frits de Ruyter het autootje naderen, een onbehagen dat aangroeide tot wantrouwen toen de chauffeur, opeens zeker van zijn zaak, zijn wagentje voor de ingang van het trappenhuis van de flat parkeerde.

De Ruyter stak zijn handen met een bruusk gebaar in de zak. “Daar gaat m’n vrije avond!” mompelde hij.

“Wat zeg je?” Zijn vrouw Lies kwam de kamer binnen en keek langs zijn schouder naar buiten.

“Ik zei: daar gaat m’n vrije avond!”

Lies knikte toen ze de bestelwagen zag. “Een telegram?”

“Tien tegen één!”

“Ze weten jou ook altijd wel te vinden, hè?”

Hij haalde zijn schouders op en grijnsde. “Ik ben te goed, denk ik.”

De bel in de hal rinkelde. Zonder haast liep De Ruyter naar de voordeur.

De man van de PTT was klein en de oogjes in zijn vierkante hoofd schoten achter zijn brilleglazen heen en weer als visjes in een aquarium. Hij glimlachte vriendelijk, kennelijk blij het lang gezochte adres eindelijk te hebben gevonden. “U bent meneer De Ruyter?”

De Ruyter knikte.

De postbesteller bleef glimlachen. “Alstublieft, een telegram.” Hij overhandigde De Ruyter een gevouwen papier van het bekende formaat en wachtte tot deze het had open gemaakt.

“Verzoek – wegens ziekte van machinist Stevens – zijn dienst hedenavond over te nemen. Aanvang 18.30. Einde 01.15.”

“Als u er niets op tegen hebt, wil ik het antwoordstrookje graag weer meehebben,” zei de PTT-er beleefd.

“Ik heb er heel veel op tegen,” zuchtte De Ruyter, “maar er zit vermoedelijk weinig anders op.”

Hij plaatste zijn handtekening voor akkoord op het papier en gaf het mee aan de besteller. “Hebt u nog meer adressen opgekregen?” vroeg hij toen.

De man haalde een paar identieke telegramformulieren uit zijn zak.