Luise Lowenfels

Een vergeten Martelares

Softcover, geïllustreerd.


VOORWOORD
LUISE LÖWENFELS:
EEN "VERGETEN" MARTELARES

Met deze woorden werd in de publiciteit aandacht gevraagd voor een van de mede­slachtoffers van Edith Stein: Luise Löwenfels.
Op 9 augustus 1992 was het reeds 50 jaar geleden dat zij hun leven gaven in de gas­kamer in het concentratiekamp Auschwitz.
Deze gelegenheid was aanleiding een brochure samen te stellen om dit korte, maar toch zo rijke leven onder de aandacht te brengen van medezusters, geassocieerden en alle andere belangstellenden.
Deze 50-jarige herdenking wekte grote interesse bij velen voor deze "vergeten" mar­telares en spoorde aan tot nader onderzoek.
Door het achterhalen van tot nu toe onbekende gegevens was het mogelijk de eerst genoemde brochure te vernieuwen.
In dit boekje willen we Luise volgen op haar levensweg, een weg, moeilijk en - men­selijkerwijze gesproken - bijna onbegaanbaar. Een lijdensweg, die zij gegaan is ten­einde toe en zoals zij zelf verklaarde: als offer voor mijn familie en voor mijn volle "Als de graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen, maar als hij sterft zal rijke vruchten voortbrengen" (Joh. 12,24)
Als we over het leven van Zuster Aloysia Löwenfels nadenken, worden we ons op­nieuw bewust van de vele mogelijkheden, zowel positieve als negatieve, die in de mens verborgen liggen. We zien de hoogten en diepten en we ontdekken het ondenk­bare waartoe een mens in staat is.