Laat de beslissing niet aan de slang

Cox Harvey

Uitg. Ambo, softcover


.. De mens als zondaar wordt door godsdienstige auteurs in de regel afgeschilderd als de trotse rebel die de hemel bestormt en niet geleerd heeft tevreden te zijn met zijn lot. Geen wonder dat de zonde ons machtig aantrekt en zondaars hoger genoteerd staan dan heiligen. Geen wonder dat we Lucifer heimelijk bewonderen, terwijl onze orthodoxe leer hem naar het vuur van de hel verwijst.

Deze bedrieglijke visie op de zonde als een vorm van trots en opstandigheid heeft er een intrigerende schittering aan gegeven: een naakte Eva die met glinsterende verleidstersogen naar de verboden appel grijpt; een glibberig, kennelijk fallisch serpent; een man die kleinzielige conventies met voeten treedt. Als dit alles zonde is, waarom zouden we dan de zonde niet liefhebben?'

Harvey G. Cox (De stad van de mens) rekent hier af met dit zondig bedrog. De zonde van de bijbelse Adam is niet de hemelbestormende daad van Prometheus die het vuur aan de goden ontstal om het de mensen te geven. Het is de traagheid van de mens die zijn verantwoordelijkheid opgeeft en zich laat gezeggen door de slang. Dit nieuwe boek van Cox is een pleidooi voor verantwoordelijkheid en creativiteit. En dat concreet, dat wil zeggen: politiek. Want met een ander bijbels beeld: 'Het apathisch vermijden van de politiek is de beschaafde wijze waarop wij, als Kain, onze broeders doodslaan'.
Bij bijbelse beelden laat Cox het overigens niet. In een zeer gevarieerde reeks opstellen gaat hij in op:
de noodzaak van een nieuw godsbeeld (een statisch godsbegrip verhindert politieke verandering)
de verhouding oost-west (hoe leeft een christen in een samenleving waar god geen gereserveerde plaats meer heeft?)
de komende wereldstad (arm zijn in het zicht van de rijkdom als brandstof voor de revolutie).
In veertien hoofdstukken veertien situaties waarin niet de slang de beslissing neemt, maar de verantwoordelijkheid is aan de man en de vrouw.