Uitg. de Prom, softcover.


Na de zoveelste struikelpartij op het brede trottoir van de Nevski Prospekt weet ik ineens heel zeker dat ik geen zin heb in deze reis. In de dichte menigte heb ik geen zicht op de met water gevulde bomtrechters, die men kennelijk als herinnering aan de Duitse beschietingen in stand heeft gehouden. Bovendien kan ik, als reisschrijver, niet de hele tijd naar de grond kijken. Onder de geamuseerde blik van enkele dronkaards strompel ik met een natte voet verder.
Bij afbrokkelende huismuren houden oude moedertjes de wacht bij een tafel of krant waarop een handvol wortels, kroten of paddestoelen ligt uitgestald. Het lijkt wel of ze door het Leger des Heils zijn aangekleed; tussen hun hoofddoekjes en sloffen waagt de modeshow van de armoede zich aan alle denkbare combinaties. Anderen verkopen koeken of pasteitjes, of groene flesjes bier, of 'kvas', een drankje dat van fruit en oud brood schijnt te worden gestookt. Alma zegt dat de smaak 'verfrissend' is. Ik heb me er maar niet aan gewaagd. Mannen drijven handel in legerpetten en autoonderdelen. Aan die onderdelen is een schreeuwende behoefte - de weg lijkt op een publieke garage waar voortdurend banden worden verwisseld en motors worden aangezwengeld. Boven het verkeer van gedeukte en verfrommelde Lada's hangt een sepiakleurig wolkendek.