Omschrijving:
In het witte Noorden, mijn leven als Eskimo tussen IJsberen en Wolven
Freuchen Peter
Uitg. Scheltens en Giltay, hardcover, geillustreerd, half schutblad ontbreekt, zonder jaartal
DE „DANMARIC-EXPEDITIE.
Ik was de gehele dag in touw geweest, en nu ik geen spoor weer behoefde te volgen, maar mijn eigen weg kon gaan, had ik feitelijk niets anders te doen, dan mijn ene voet maar voor mijn andere te zetten. Acute honger schijnt de andere zintuigen scherper te doen worden, want terwijl ik me als het ware automatisch voortbewoog, en te moe was om te gaan zitten en uit te rusten, was mijn geest onnatuurlijk wakker.
Het was mijn eerste lente in Groenland. Met ons drieen, Gundahl, Jarner en ik, hadden we het basiskamp van de Deense Expeditie naar Noord Groenland verlaten, om wat beter met dit voor ons zo vreemde landschap bekend te raken en alle mogelijke gegevens te verzamelen, die we maar ontdekken konden. Op die manier leert men een landstreek veel beter kennen, dan door maar op een slee te blijven zitten, de honden te mennen en recht vooruit te kijken.
Langs de weg, die we nemen zouden, was vooruit op enkele plaatsen een voorraad voedsel en petroleum opgeslagen, maar toen we de eerste opslagplaats bereikten, ontdekten we, dat een beer ons voor was geweest. Zelfs van de blikken geconserveerd voedsel was niets over. De beer had ze netjes opengebeten en leeggegeten. Hij had de petroleumtank ook onderzocht en toen hij tot de ontdekking was gekomen, dat er niets eetbaars voor hem in was, had hij het ding waarschijnlijk in woede een slag met zijn klauw gegeven, waardoor de tank opengescheurd en leeg gelopen was. We wisten, dat we bier geen wild konden vinden. Er waren in deze streek muskusossen noch konijnen, noch sneeuwhoenders, terwijl de beer, die ons een paar dagen geleden deze poets gebakken had, onze komst niet had afgewacht.
De volgende opslagplaats beyond zich op de Koldewey Eilanden, maar al zouden we twee maal zo vlug vooruitkomen als tot nu toe, dan nog zouden we drie dagen nodig hebben om deze eilanden te bereiken. Een andere keus was ons echter niet gebleven en dus waren we op weg gegaan.
|