Het verhaal van den Robijn

Ben van Eysselsteijn

Uitg. Leopold, hardcover

Het verhaal van den robijn werd mij verteld door een jonge vrouw, op een stralenden dag op het Lago di Garda. Zij had de riemen van mij overgenomen en roeide onze kleine boot langzaam om de kapel van San Vigilio heen, die daar naar voren springt achter een wal van rotsblokken, tusschen ernstige cypres sen: een verweerd forteres met wingerd-overwoeker de kanteelen.

Bij onze nadering doken van een der blokken naakte kinderen pijlsnel weg in het water.
Ik had met haar gesproken over de hunkering naar schoonheid, die de bewoners van haar land door vele eeuwen heen eigen bleef: welk volk bracht zoo vele en zoo groote kunstenaars voort als het hare?

Door hoevele geslachten was dit verlangen telkens weer scheppend geworden: in bouwkunst en sculp tuur, in schilderkunst, poëzie en muziek? De schoonheid is eeuwig en onschendbaar, zei ik.
Zij blijft in alle tijden en tumulten onze groote troosteres en vergeeft alle dingen aan die haar in
overgave getrouw blijven.

Zij liet de riemen rusten en tuurde in het water. Niet de schoonheid, zeide zij eindelijk. Het is de .........