Het matrassengraf Heine’s sterfbed 1848 – 1956

Martin van Amerongen

Uitg. Aspekt, softcover.

Midden in het revolutiejaar 1848 bezocht Heinrich Heine voor het laatst het Parijse Louvre. Hij zonk, door een geheimzinnige ziekte overmand, aan de voeten van de Venus Milo neer en 'weende zo heftig dat het een steen zou erbarmen'. De godin keek medelijdend maar tegelijkertijd troosteloos op hem neer, als wilde zij zeggen: 'Zie je dan niet dat ik geen armen heb en dus niet helpen kan?' Het was het begin van een sterfbed dat acht legendarische jaren zou duren. De gehele Franse en Duitse intelligentia van die tijd maakte een pelgrimage naar de duistere bovenkamer in de rue d' Amsterdam. Daar troffen zij de beroemde dichter, geheel verlamd, vrijwel blind en continue voorzien van opium en morfine tegen de pijn.