Hte land, in brieven

Elisabeth Maria Post

Uitg. EM. Querido. softcover

Twee gevoelige vrouwen sluiten een zielsvriendschap die niet alleen voor het aardse leven bedoeld is, maar ook voor het hiernamaals. Een van hen, Emilia, woont op het vredige land, de ander, Eufrozyne, in de woelige stad. Aanvankelijk wordt hun relatie per brief onderhouden, maar in het zomerseizoen komt Eufrozyne het landleven van haar vriendin delen. Hun sensitieve wandelingen en gesprekken in de Goddelijk bezielde natuur, vormen het hoogtepunt van de relatie – en van deze briefroman.

De aanschouwing van de nachtelijke sterrenhemel leidt hun gesprek tot de vraag naar het bestaan van levende wezens op andere hemellichamen; een ontmoeting met een armoedige hutbewoonster is aanleiding tot een discussie over de sociale en materiële ongelijkheid tussen mensen. Natuurlijk denken ze ook over hun relatie na: wat is hoger te waarderen, vriendschap of liefde; is vrouwenvriendschap gelijkwaardig aan die van mannen? Emilia heeft in de natuur reeds haar toekomstige graf laten aanleggen; zij is aldus altijd voorbereid op het levenseinde. Eufrozyne spreekt de wens uit ooit bij haar vriendin begraven te worden.

Eufrozynes terugkeer naar de stad gaat met sombere gevoelens gepaard: zullen zij elkaar op aarde nog weerzien? De kwijnende natuur, voorspellende dromen, angstige voorgevoelens en raadselachtige voorvallen –alles lijkt vooruit te wijzen naar een droevig einde...

Elisabeth Maria Post (1755- 1812) heeft in deze roman haar eigen existentiële twijfel verwoord en haar levensbehoefte aan vriendschap en aan het verblijf in de natuur. Zij beschrijft die natuur in de verschillende jaargetijden, die voor haar de levensfasen van de mens vertegenwoordigen. Haar trefzekere pen tekent met een groot realisme; tijdgenoten trokken met dit boek op zak de natuur in om de veranderingen van de seizoenen te ondergaan – en zich aan gevoelige beschouwingen over te geven.