Het huisje aan 't wilgenpad

Marie Honig

Uitg. P. van Belkum, hardcover

HOOFDSTUK I.
Even buiten het stadje aan een smallen, zwarten sintelweg, die naar een Weiland voerde, stond een klein, houten huisje, lichtgroen geverfd met witte kozijnen om deur en vensters.
De hellende voorgevel mocht er al iets bouwvalligs aan geven, toch zag 't er in 't minst niet vervallen uit.
De Kroonses hadden er gewoOnd van ouder tot ouder ; daarom had Dirk Kroonse, de tegenwoordige bewoner, niet willen verhuizen naar de meer geriefelijk ingerichte arbeiderswoningen in de nieuwe wijken der stad.

En Aafje, zijn vrouw, met wie hij op zijn trouwdag bij vader Kroonse was komen inwonen, was al evenzeer aan dit rustige plekje gehecht as hij. Het ouderwetsche houten huisje met het kleine lapje grond en een paar vruchtboomen was hun lief geworden. Na den dood van den ouden Kroonse had Dirk het in hour van zijn zuster, die goed haar brood had, maar erg op de penning was en in zuinigheid en inhaligheid wedijverde met haar man.

Zij legde aan onderhoud van het huisje weinig ten kOste. Maar Dirk, die niet hebben kon, dat het er vervallen begon uitzien, hield er goed de hand aan vooral zorgde hij dat het altijd goed in de verf bleef, en daardoor, in weerwil van den hellenden voorgevel en de scheeve deur zag het huisje aan 't Wilgenpad er nog tamelijk welvarend uit.
Aan de twee rijen knotwilgen langs den slootkant
....................................