Hadriana in al mijn dromen

René Depestre

Uitg. De Arbeiderspers, softcover.

De uit Haïti afkomstige René De­pestre koos in 1946, hij was toen twintig, al de zijde van de liberale op­positie op Haïti tegen de dictatuur. Hij woonde en doceerde op diverse Westindische eilanden alvorens zich in Frankrijk te vestigen. Hij werd een der intelligentste woordvoerders van de nieuwe Caribische literatuur. In de jaren tachtig begon hij romans te pu­bliceren.

Hadriana in al mijn dromen, be­kroond met de Prix Renaudot 1988, speelt grotendeels in 1938. Tijdens het carnaval in Jacmel, een stad met een even grandioze als bloedige ge­schiedenis, is de jonge Patrick Alta­mont er getuige van dat de beeld­schone Hadriana sterft op de dag van haar huwelijk. We bevinden ons in het land van de voodoo, de half heidense, half christelijke volksreligie met haar wrede, zwoele en surrealitische rituelen. Hadriana - in zeker opzicht de verpersoonlijking van Haïti - wordt met groot vertoon begraven in haar bruidstenue om on­middellijk weder op te staan in de vorm van een zombie. Depestre plaatst deze mythe op vernuftige wijze in het raam van de tumultueuze Haïtiaanse geschiedenis. Werkelijkheid en wonder gaan moeiteloos samen in dit verhaal over een Haïtiaanse liefde. Depestre is een meester van het surrealisme dat zich als realisme laat lezen. Hij dwingt in zijn fabel te geloven. En wij geloven er ook in.