Geschiedenis van de bouwkunst

John Julius Norwich – red.

Uitgever: Atrium, hardcover met stofomslag, geillustreerd

De oudste sporen van architectuur zijn gevonden in Mesopotamië en dateren van ruim 5000 jaar vóór onze jaartelling. Het zijn de resten van eenvoudige, uit stro en klei opgetrokken behuizingen.
Deze schamele overblijfselen zijn niettemin het startpunt geweest voor een bouwkundige evolutie die zich soms langzaam dan weer snel, soms logisch dan weer verrassend voltrok en tot op de dag van vandaag voortduurt.

In de lange geschiedenis der mensheid heeft men te allen tijde en overal ter wereld met meer of minder succes bouwwerken ontworpen, waarvan vele de eeuwen hebben getrotseerd en thans nog te zien en te bewonderen zijn. Geschiedenis van de bouwkunst geeft een helder en duidelijk verslag van deze menselijke prestaties op het gebied van de architectuur vanaf het neolithicum tot en met de 20e eeuw.

Het boek is geschreven door een team van veertien vooraanstaande en erkende architectuur-historici, die de ontwikkelingen en stromingen in de bouwkunst van de Westerse en niet- Westerse wereld beschrijven en daarbij de architectuur als kunstvorm inzichtelijk en begrijpelijk maken.

Meer dan 800 illustraties - in de vorm van foto's, plattegronden, schetsen en bouwtekeningen - geven een levendig beeld van de architectonische bouwwerken die in de loop van vele eeuwen door de mens zijn ontworpen en gebouwd.

De evolutie van de Westerse architectuur wordt strikt chronologisch behandeld; de niet-Westerse bouwkunst ­waaronder die van Japan, China, Indië en van de Zuidamerikaanse Maya's, Azteken en Inca's - die een groter tijdsbestek bestrijkt en daarom niet gemakkelijk in dit chronologisch kader was in te passen, wordt op die plaatsen ingevoegd, waar het grotere verband zich hiertoe het beste leent.
Een reiswijzer aan het einde van het boek geeft per land een uitgebreide opsomming van en concrete informatie over de zich aldaar bevindende architectonische bezienswaardigheden.