Geen wolf te zien

Aya Zikken

Uitg. de Arbeiderspers, hardcover met stofomslag.



Zoals in haar vorige boeken, lijkt Aya zikken ook in deze belangwekkende nieuwe roman geobsedeerd door twee thema' s: het ondoorzichtige verleden, dat niettemin doorlicht moet worden om het heden leefbaar te maken, en de (deels daarmee samenhangende) eenzaamheid van de menselijke staat. Hier staan we op het raakpunt van drie mensenlevens. Daar is Jacynth, een 40-jarige moeder die, als haar dood nadert, de nabijheid van haar dochter zoekt en radeloos probeert,' nog enige rechtvaardiging te vinden voor haar mislukte leven. Dan de 22-jarige dochter, Kira, die de moeder haat, die geen wolf wil zien, niet de wolf van het sprookje en niet de jankende wolf van het schuldgevoel dat alle ouderwordende mensen tot impotente huilebalken maakt. Tenslotte de twintig jaar oudere minnaar van Kira, Menander, veteraan uit de oorlog met de Jappen in Indië, de man die leeft met de schimmen van twee medestrijders. Ze zijn dood, door Menanders schuld - of niet?
Uit Aya Zikkens bezeten proza, waarin gruwelijke hardheid wordt afgewisseld door ragfijne poëzie, rijst ten slotte die éne bevrijdende gedachte op: ook haat en hardheid zijn geen waarborgen. Of we lafaards zijn of helden, of allebei - we zullen het nooit weten, van niemand.