Brief uit kamp Westerbork 1 november 1942
Uitg. Kamp Westenbork Hooghalen 1988, softcover, geillustreerd.
formaat 27 x 21 cm.

Inleiding

"Bewaar deze brief voor mij voor later als ik terug kom. Want dat gebeurt vast".
De schrijver van "Ergens in Nederland" overleefde verschillende concentratiekampen. Ook de brief bleef bewaard. Een brief die geschreven werd in Kamp Westerbork op 1 november 1942.
Op dat moment deed dit kamp reeds dienst als "Polizeiliches Durchgangslager" voor joden uit Nederland. Met ingang van 1 juli 1942 ging "Westerbork", dat al in 1939 als centraal kamp voor gevluchte joden uit Duitsland in gebruik was genomen, over in Duits beheer. Veertien dagen later begonnen van hieruit de eerste deportaties naar de concentratie- en vernietigingskampen.
Drie-en-negentig maal vertrok zo'n transport. Van de meer dan honderdduizend gedeporteerden keerden slechts enkele duizenden terug.
Tot die weinige overlevenden behoorde Bob Cahen (geb. 30 oktober 1918). Op 2 augustus 1942 werd hij tijdens een der eerste landelijke razzia's van bed gelicht en samen met zijn moeder en broer naar de dierentuin in Den Haag gebracht. Vanuit dit verzamelpunt werden ze gebracht naar het doorgangskamp Amersfoort en twee dagen later doorgestuurd naar Westerbork. Na eerst enige tijd in de beddenbouw werkzaam te zijn geweest werd Cahen, op grond van zijn bij de padvinderij behaalde E.H.B.O. diploma(!), als verpleger in het ziekenhuis te werk gesteld. Toen nam hij al vrij snel het besluit een brief te schrijven naar familieleden om hen op de hoogte te stellen van wat hij zag en hoorde.