Een slavenband als ereteken

K.J. Junius Ingerman

Uitgever: Scheltens & Giltay, hardcover, geillustreerd
zonder jaartal
ex libris op schutblad

EEN WOORD VOORAF
Rijke ervaring heeft mij in Afrika geleerd, welke grote moge­lijkheden, welke moeilijkheden, welke problemen en welk een schoonheid en mysterie dit z.g. zwarte werelddeel herbergt. Maar ook heeft mijn langdurig verblijf aldaar mij doen beseffen, dat de oorspronkelijke bewoners van dit haast onmetelijke land, de negers, mensen zijn, zoals U en ik.

Enkele jaren geleden, na afloop van één mijner lezingen over het negervraagstuk in Afrika, ontving ik een doosje, waarin een ivoren slavenarmband was verpakt. In een begeleidend schrijven las ik:
'Deze slavenband werd geschonken aan mijn Vader, Maurice de Vos, uit Zierikzee (oud-stuurman ter Koopvaardij), door een Neger-Opperhoofd in OId Calabar (West-Afrika), voor de humane behandeling zijn onderdanen bewezen in de jaren 1867-1879, toen mijn Vader Hoofd was van de Fac­torij voor ruiling van palmolie.
'Daar mijn Vader overleden is, schenk ik deze slavenband thans aan U uit bewondering voor Uw strijd in Afrika en hier in Europa ten behoeve van betere verhoudingen tussen negers en blanken.'

In mijn werkkamer hangt nu deze band niet alleen als een ereteken, maar ook als een symbool en een waarschuwing, dat ik nooit zal mogen rusten, voordat de blanke mens zal hebben begrepen, dat men ook verplicht is tot een waardige houding tegenover de neger.
……………………………………………………..