Een aap in wolken

Louis Ferron

Uitg. De Bezige Bij, softcover.

De inzet is hoog: als hij geen tweede Picasso kan worden,dan toch min­stens een nieuwe Rimbaud. Met dit voornemen vertrekt de jonge hoofdpersoon van Een aap in de wolken naar Parijs dat, begin jaren zestig, nog het Mekka van de cultuur is. Nauwelijks twee weken later vertrekt hij weer naar Haarlem, inmiddels verkracht door een paar Marok­kanen en afgekeurd voor het Vreemde­lingenlegioen.
Wat een veeg teken had moeten zijn, wordt door de hoofdpersoon opgevat als een be­vestiging van de juistheid van zijn tomeloze ambities. Daarmee zijn de eerste contouren geschetst van een 'portret van de kunstenaar als jonge hond'. Zich voedend met plokworst en erger en dikwijls meer drinkend dan goed voor hem is, metselt hij aan de sokkel van zijn toe­komstige standbeeld. Maar ondertussen vergeet hij zijn leven zodanig in te richten dat het als een basis van een groot kunstenaarschap kan dienen. Een besef dat pas begint te knagen als hij zijn grote liefde al van zich heeft ver­vreemd. In zijn grenzeloze egotisme is hij bovendien niet in staat te onder­kennen dat een verkeerd gekozen vriend hem definitief naar de bliksem helpt. De volledige gruwelijkheid van zijn échec wordt de hoofdpersoon - die even­als die uit De Walsenkoning de naam Ferron draagt - pas goed duidelijk als hij, een kleine dertig jaar later, merkt dat zelfs zijn laatst overgebleven cafévrien­den hem in de steek beginnen te laten en hij alleen zijn hond nog heeft om tegenaan te jeremiëren.