E. du Perron Herinneringen en beschouwingen

G.H. 's-Gravensande

Uitg. BZZTôH, softcover, geillustreerd

Bijna niemand heeft zich zo dienstbaar gemaakt aan de nederlandse letteren als G. H. 's-Gravesande (1882-1965). Niet alleen is zijn reputatie gevestigd op de fundamenten die hij legde met zijn door uiterste nauwkeurigheid gekenmerkte bibliografieën, dankzij hem zijn ook de meningen en opvattingen van veel schrijvers bewaard gebleven in zijn zopas herdrukte Sprekende schrijvers.

Daarnaast heeft 's-Gravcsande onschatbare verdiensten als ontsluiter van tal van letterkundige documenten; daarbij valt te denken aan zijn De geschiedenis van De Nieuwe Gids (1955) met het supplement daarop, De geschiedenis van het tijdschrift Vlaanderen (1964) en zijn uitgaven van de brieven van August P. van Groeningen (1953) en Marius Bauer (1964). Ook zijn studies gewijd aan afzonderlijke schrijvers blijven hun waarde behouden door de grote mate van nauwkeurigheid en de hoeveelheid feitelijkheden die hij daarin verwerkte.

Dat is ook de reden dat nu zijn studie over E. du Perron, met wie hij een aantal jaren verkeerde, herdrukt wordt. Want ondanks het feit dat Du Perons brieven, waarvan 's-Gravesande een aantal citeert, nu in de editie van zijn Brieven verschijnen, blijft de manier waarop 's-Gravesande er van gebruik maakt en de wijze waarop hij de feiten groepeert de moeite meer dan waard.