Dorpsgenoten

Wursten Klaas

Uitg. IJsselakademie, softcover, geillustreerd.

Klaas Würsten (geb. 1930, Hasselt) oud-wethouder van de gemeente Zwartsluis, is zich vooral de laatste tien jaar in zijn spaarzame vrije uren gaan toeleggen op het schrijven van gedichten en verhalen. Zijn eerste gedichtenbundel, Mijmeringen rond middernacht, verscheen in 1983, zijn tweede, Sporen in de dauw, in 1989. Nagenoeg alle gedichten in deze bundels zijn in het Nederlands geschreven.

In 1982 organiseerde de IJsselakademie in samenwerking met de Dialektkringe Salland en Oost-Veluwe voor de eerste maal een literaire wedstrijd voor dialektschrijvers, hetgeen voor Worsten aanleiding was, te proberen zijn gedachten in het dialekt op papier te zetten. Zijn inzendingen werden positief gewaardeerd, wat bleek uit het opnemen van twee gedichten van zijn hand in de uit de inzendingen samengestelde bundel Zwarte bezen op braandewien (1983).

Voor de tweede literaire wedstrijd schreef hij een verhaal, dat in 1985 in de bundel Wanneer bin ie riepe... werd opgenomen.

Kort daarop ging Wrsten in op een uitnodiging van de Radio Omroep Organisatie Zwartsluis (de ROOZ), om verhalen in het `Sluziger' dialekt te schrijven. Die onderneming bleek succesvol: er werd veel en graag naar zijn verhalen geluisterd.
De meeste verhalen in de bundel Dorpsgenoten, die ook enkele gedichten bevat, zijn destijds voor de ROOZ geschreven.

Ze beschrijven met gevoel voor humor de belevenissen van mensen in een dorp: de jager, de kleine boer, de wethouder, de veearts, de dominee. Daarnaast zijn maatschappelijk onrecht en schrijnende gebeurtenissen in de oorlog onderwerp van Warstens verhalen, die overigens alle vanuit een sterk religieus besef zijn geschreven.