Donkere Majesteit: bijbelverhalen tegendraads gelezen

Hilde Burger

Uitg. Ten Have, softcover

Bijbelse verhalen hebben niet als duel feitelijke geschiedenis weer te geven, maar Gods geschiedenis met de mens. Het gaat om geloofsverhalen waarin getoetst wordt of Israël, maar ook God, rekening houdt met het verbond dat de Eeuwige met het yolk als pars pro Coto, sloot. Dat is de reden dat de auteur uitgaat van een tegendraadse visie. Bijbelse verhalen hebben van meet of aan een grondvraag: komt het verbond tot zijn recht of niet? Het bondgenootschap is de basis. Omwille van het verbond heeft God de hemel en de aarde geschapen. Dat is de reden dat die verhalen te lezen zijn als uitgekristalliseerde geloofsberichten.

De geloofsverhalen belijden dat het vaker misgaat dan goed. Dat levert tranen op. Israel huilt wanneer het verdrukt wordt en weggevoerd in ballingschap, want dit wordt beschouwd als een straf van God. Maar niet alleen Israël huilt, ook God duet dat. Dan wordt huilen een teken van verbondenheid. De evangeliën weten van huilen, geschreven als zij zijn op de puinhopen van Jeruzalem.
Een bondgenootschap veronderstelt bondgenoten. Beiden hebben een eigen taak en inbreng. God zwijgt op bepaalde momenten om zijn bondgenoot niet in de weg te staan. Jozef heeft met een zwijgende God te maken, maar ook Elia.

De auteur wil de verhalen laten klinken en op enkele plaatsen nagaan wat de rabbijnen over dit alles hebben te zeggen. Wanneer bijbelse verhalen, inclusief de evangeliën, klinken als profetische kritiek, worden we gewaar dat het geloofsverhaal doorgaat. Met vallen, maar vooral met opstaan!
Hilde Burger (1952) studeerde theologie; ze schrijft regelmatig voor Hervormd Nederland en begeleidt enkele leerhuizen. Ze is werkzaam in de Gemeentebibliotheek te Rotterdam.