De Witte karavaan

Vencken Harry

Uitg. De Koepel Nijmegen, hardcover


INHOUD:
Dit is de roman van Wabya, het woestijnmeisje, met haar drang naar vrijheid voor de slavenvrouw, die met al haar dapperheid het noodlot niet kon afwenden van De Witte Karavaan.

Verbleekte doodsbeenderen, een schedel, gekwetst door een ruwe zwaardslag, een gehavende Turkse muts, een half vergaan brevier. Staande voor een reliekschrijn in Algiers, zo juist teruggekeerd uit het hete land, de Sahara-woestijn, waar zich dit drama in de maand December van het jaar 1881 afspeelde, rook ik nog de warme lucht, die van de duinen afsloeg, zag ik nog de fata morgana en kristallen koepeling van de oneindigheid.

En in mijn verbeelding ging een witte karavaan trekken door de ontzenuwde angst van het dreigende land, beloerd door gesluierde Toearegs, hoog gezeten op hun kamelen.
Geen droombeeld, maar werkelijkheid is dit geweest, spelend in het decor van de Sahara, zoals dit romantische gebied op het laatst van de vorige eeuw, nog vóár de Franse bezetting daar lag, rauw, overgeleverd aan de ongeremde hartstochten van primitieve woestijnbewoners.

Drie heldhaftige priesters, pioniers, die de roekeloze tocht van Rhadames naar het Zuiden waagden om in contact te komen met de Soedan-negers en die midden in de brandende woestijn de dood vonden. Gedood door de Toearegs uit vrees dat hun handel op de Soedan, vooral hun slavenhandel zou worden onderschept.

In zijn felle haat jegens de Roemis, de Christenhonden, financierde de rijke koopman uit Rhadames de bende moordenaars en steeds nauwer spinde hij het net van zijn intrige rond deze drie krachtige mannen.