De Memwars van de wieltjeszuiger

Marteleur Rene

Uitg. C. De Vries-Brouwers, softcover, geillustreerd

Wanneer we meer dan 33 jaar in de brandende (amai) actualiteit hemme geston en we vanaf 1947 toet en mee 1978 oemzeggens «dag-aan-dag» een artikeltje pleegden, onder den titel van «wieltjeszuiger», dan is het verdoemmelak goe te begrijpen da ge da nie in één enkel boekske allemol uit de doeken kunt doeng. Proberen telt pertang mee, zee mijn grootmoeder altijd en ze liet de pap aanbranden. Dus oep gevaar af van ofwel ne schlager toet stand te brengen of dat er ne sisser zou van komen, zčn we dan toch mor begost mee een ieste boekske te plegen.

We zeggen: ieste, oemdá, as het moest meevallen — en waaroem nie zeggen dor 1001 vrienden (ik hot er vruuger veul meer, maar naai da ne mens een daggeske ouwer weurd zien ze heum niemeer staan) — ik wel in staat zouw kunnen zijn veur mij dor nog is tegenaan te smijten en we dus een vervolg oep nr. 1 zouwe kunnen beleven (as ge de moed kunt oepbrengen, natuurlak).

Hoewel da we weten dat een vervolg altijd een groot risico inhoudt en dat 't nie van een leien dakske loopt oem het zodanig oep zijn poten te zetten dat 't tegen het begin (zijnde nr. 1) tegen oep zouw wegen.

Mor gelak as gezee: proberen telt mee: en as dees meevalt dan komt er nog een steertje on de memwars van de wieltjeszuiger. Want we zijn nog bijlange nie uitgeklapt. Of wa doechte na?

En wel wetende «dat humor in het leven is, gelak as het zout in de keuken» (ge kunt gienien van de twee missen) en da dees ieste gewrocht oepgedragen wier on madame en de gasten, weze het dus gezegd: val het mee, dan beginnen we oep ze vars...