De laatste disco in Buiten-Mongolie

Nick Middleton

Uitg. Balans, softcover, foto’s.

Stel je voor, je bent Kuifje, de jonge, onverschrokken verslaggever. Je reist naar een of andere verre Aziatische republiek, op zoek naar een oud boeddhistisch geschrift dat een essentiele aanwijzing bevat voor bet ontrafelen van een internationale samenzwering. Je komt aan in een vliegtuigje met rare tekens en cyrillische karakters op de romp. Terwijl je boven de landingsbaan cirkelt, neemt je door de reis vermoeide brein de boomloze heuvels in zich op, die hier en daar glinsteren van riviertjes die in hun bedding verstard lijken als ijspegels.
Het vliegveld wordt bewaakt door ondoorgrondelijk uitziende soldaten in kaki uniformen met sterren op hun epauletten en gefingeerde emblemen op hun revers. Verspreid over de landingsbaan staat een tiental grote helikopters voor troepentransport, waarvan de vijf propellerbladen slap neerhangen als de poten van een sprinkhaan. De aankomst- en vertrekhal aan het eind van de baan ziet er uitermate Oosteuropees en ouderwets uit. Als je uitstapt op de landingsbaan, moet je je ogen half dichtknijpen tegen de felle zon in de weidse blauwe lucht die de achtergrond vormt. De lucht is tintelend en bergachtig.
In het Kuifje-boek wordt het land Syldavië genoemd, in een film van de Marx Brothers heet het Freedonia; in het echte leven ben je zojuist in Buiten-Mongolie aangekomen.
Ik heb me vaak afgevraagd waarom Buiten-Mongolie in de gedachten van zoveel mensen zo'n speciale plaats inneemt als de meest afgelegen plaats op aarde, misschien zelfs de laatste plek die God heeft geschapen. Het is het enige land ter wereld waar de zogenaamde Queen's Messengers, de onversaagde bezorgers van de Britse diplomatieke post, hun eenzame gewoonte opgeven en in paren reizen.
Terwijl vlucht SU 563 van Aeroflot hotsend tot stilstand kwam op het vliegveld van Oelan Bator, voelde ik dat mijn maag zich vulde met een emotionele cocktail van opwinding en angst, gegenereerd ……………………………