De jonge reizigers in de Zuidzee Eilanden

Iremonger Lucille

Uitg. van der Peet, softcover, geillustreerd.
zonder jaartal

EERSTE HOOFDSTUK
COPRA, HET GOUD VAN DE ZUIDZEE
De wind blies uit het zuidoosten. Met bolstaande zeilen en een op volle toeren draaiende motor was de Sina op weg van Soeva op Fidzji naar het 600 mijl verder gelegen Vila, de inklaringshaven, hoofdstad en tevens enige stad van de Nieuwe Hebriden.
Bob en Denise hingen over de verschansing van het achterschip en staarden naar het kielzog.

`Nou, Fidzji was nu niet bepaald het eiland van mijn dromen', dacht Denise hardop. 'Het was voor een droomeiland veel te groot. Toch, wat we er van gezien hebben, was wel interessant.'
`Je bedoelt dat Viti Levoe veel te groot was', corrigeerde haar broer haar. 'Je vergeet steeds dat Fidzji uit meer dan driehonderd eilanden bestaat en de meeste daarvan zijn klein.'

la, maar wanneer iemand het over Fidzji heeft, bedoelt hij meestal een van de twee grote eilanden, Vanoea Levoe of Viti Levoe en dat zijn toch ook de eilanden die het meest worden bezocht. Maar ze leken in de verste verte niet op Zuidzee-eilanden zoals ik me die had voorgesteld.'

`Misschien komen de eilanden van de Nieuwe Hebriden meer met je verwachtingen overeen, hoewel ik zo'n vermoeden heb dat de eilanden daar ook tamelijk groot zijn. Wacht, ik ga beneden even op de kaart kijken.'

De bootsman van de Sina had al geruime tijd zwijgend achter Bob en Denise gestaan. Hij had net een roertorn achter de rug en stond nu op zijn gemak aan een kortgesteelde pijp te lurken. Hij was een kleine, bolronde man met een kaal hoofd, een rood verbrand gezicht en gespierde bruine armen bedekt met bleekblauwe tatoueringen. Boots......