De Amsterdamse beroepsbrandweer 75 jaar. 1874 - 1949. uitgegeven ter gelegenheid van het vijf en zeventigjarig bestaan der Beroepsbrandweer te Amsterdam. Met twee uitvouwbare pagina's.

Uitg. tgv 75 jarig bestaan, hardcover, geillustreerd.

EEN EN ANDER UIT DE GESCHIEDENIS DER BRANDWEER IN DE LAATSTE 25 JAAR
Op 15 Augustus 1874 des nachts te 12 uur trad, na vele voorbereidende werkzaamheden en het overwinnen van tal van moeilijkheden, de Amsterdamse Beroepsbrandweer in functie. De wijze waarop het brandwezen in Amsterdam voordien was georganiseerd en de geschiedenis van de Beroepsbrandweer gedurende de eerste 50 jaren van haar bestaan zijn uitvoerig beschreven in de gedenkboeken, welke in 1899 en in 1924 zijn uitgegeven.
De organisatie van de Beroepsbrandweer is, sedert de oprichting, in wezen niet veranderd. Wel heeft de sterke uitbreiding der Gemeente geleid tot vergroting van het korps en heeft de technische uitrusting sedert dien een geweldige sprong gemaakt.

Het bewakingsgebied werd voor het laatst uitgebreid in 1921 door de annexatie van verschillende omliggende kleine gemeenten en beslaat thans een oppervlakte van 17.122 ha. De bebouwde kom der Gemeente is in de laatste 25 jaar beduidend groter geworden. In 1924 bedroeg het aantal percelen 65.800 en op 1 Januari 1949, 76.551.
Het aantal inwoners der Gemeente voor wier brandveiligheid de Brandweer heeft te waken, vermeerderde in de laatste kwart eeuw van 706.194 inwoners tot 826.650.
Het aantal industrieën en brandgevaarlijke inrichtingen, die de Brandweer uiteraard de grootste zorgen baren, breidde zich aanmerkelijk uit.

Aan het einde van haar 50-jarig bestaan mocht de Amsterdamse Brandweer gerekend worden tot een van de best georganiseerde korpsen in Europa, berekend voor haar taak zowel op het gebied van het voorkomen als van het blussen van brand; ze beschikte over modern materieel, doch.... wilde zij de naam, die ze in binnen- en buitenland had weten te verwerven, behouden, dan mocht niet stil gezeten worden. Het brandweercommando heeft dit begrepen en ook in de volgende jaren naar volmaking gestreefd. In de eerste plaats werden de reeds aan het einde van de vorige periode in studie genomen plannen tot vernieuwing van het brandalarmeringsstelsel verder uitgewerkt. Het kabelnet van het bestaande brandweertelegraafstelsel kwam langzamerhand in een zodanige toestand te verkeren, dat de betrouwbaarheid daarvan ernstig in het gedrang kwam. 26 November 1925 mag dan ook als een belangrijke datum in de geschiedenis der Brandweer worden geboekstaafd. Het was op deze dag, dat de Gemeenteraad besloot over te gaan tot de invoering van een, op initiatief van de toenmalige Commandant, de heer C. Gordijn Jr. en door de Directie van de Gemeentetelefoon, in samenwerking met de Commandant, ontworpen nieuw brandalarmeringsstelsel.

Bij dit stelsel kon gebruik worden gemaakt van de reserve-aders in het Gemeentetelefoonnet, waardoor het leggen van een nieuw kabelnet onnodig werd. De brandmelders, die tot die tijd binnenshuis waren geplaatst, o.a. bij bakkers, in restaurants, café's, e.d., kwamen bij het nieuwe stelsel aan de openbare weg te staan.

De firma Siemens & Halske te Berlijn werd bereid gevonden het stelsel te bouwen en op deze wijze is Amsterdam in het bezit gekomen van een brandalarmeringsstelsel, dat aan de hoogste eisen voldoet en, dank zij het gebruik van de telefoonkabels, zowel in aanleg als in onderhoud belangrijk minder kosten medebracht, dan de toepassing van een bestaand stelsel. De proefinstallatie werd 19 November 1927 officieel door de Wethouder voor de Brandweer, in tegenwoordigheid van genodigden, in dienst gesteld. Nadat de proefneming als geslaagd mocht worden beschouwd, werd in Juli 1930 het nieuwe brandalarmeringsstelsel in bedrijf .......................